اختلال پر خوری

علل اختلال پر خوری مرضی

علل و عوامل بروز اختلال پر‌خوری افراطی، ناشناخته است. اما سابقه خانوادگی، عوامل بیولوژیکی، رژیم‌های غذایی طولانی‌مدت و مسایل روانی و روانشناختی احتمال خطر ابتلاء را افزایش می‌دهند.

فاکتوراهای خطر آفرین

عواملی که احتمال خطر ابتلاء به اختلال پرخوری افراطی را افزایش می‌دهد شامل موارد زیر است:
سابقه خانوادگی و عوامل بیولوژیکی: اگر والدین یا خواهر و برادر شما مبتلا به اختلالات مربوط به غذاخوردن هستند یا بوده‌اند، احتمال زیادی وجود دارد که شما نیز به این اختلالات تغذیه‌ای مبتلا شوید. بعضی از افراد مبتلا به اختلال پر‌خوری افراطی، ژن‌هایی را که آنها را جهت ابتلاء به این اختلال مستعدتر می‌سازد، به ارث می‌برند و یا ممکن است مواد شیمیایی موجود در مغز آنها تغییراتی کرده باشد.

 مسائل روانی:  بیشتر افراد مبتلا به اختلال پر‌خوری افراطی، دچار اضافه وزن هستند، و به شدت مراقب وضعیت ظاهری خود هستند، و درمورد آن احساس بدی دارند. وقتی شما مبتلا به اختلال پر‌خوری افراطی هستید، ممکن است که بدون اراده عمل کنید و حس کنید که نمی‌توانید رفتار خود را تحت کنترل داشته باشید. این امکان هست که سابقه افسردگی،  مصرف مواد مخدر و یا سوءاستفاده از مواد را  داشته باشید، و یا اینکه در فائق آمدن بر استرس، نگرانی، خشم، ناراحتی، و خستگی، مشکل داشته باشید.

 رژیم غذایی: بسیاری از افراد مبتلا به اختلال پر‌خوری افراطی، سابقه گرفتن انواع رژیم‌ها را دارند. سابقه رژیم گرفتن خیلی از آنها به زمان خیلی قبل، مثلاً به دوران کودکی بازمی‌گردد. این امکان وجود دارد که رژیم گرفتن میل و انگیزه خوردن با حرص و ولع زیاد و زیاده‌خوری را شعله‌ور نماید، به‌خصوص اگر اعتماد به‌نفس پایینی داشته باشید و یا نشانه‌های افسردگی در شما دیده شود.

 سن: گرچه افراد در هر سنی، می‌توانند به این اختلال دچار شوند، اما اغلب این اختلال در اواخر سن نوجوانی و یا نزدیک 20 سالگی شروع می‌شود.

درادامه: عوارض پر خوری