ادامه مطلب : علت دروغگویی فرزند شما چه میتواند باشد؟( بخش دوم)

در سن 4 یا 5 سالگی دروغگویی اغلب جنبه تخیلی دارد و کودک به شرح زندگی و تصورهای خلاقانه ، ولی خام و غیر دقیق کودکانه و خیالی خود می پردازد.

شرح این تصورها به این منظور نیست که با دروغگویی مردم را کول بزند بلکه فقط کودک می خواهد تصورهای تخیلی خود را که فکر می کند وجود دارد یا از آنها لذت می برد با دیگران در میان می گذارد.

بعد از شنیدن داستان های تخیلی و داستان های افسانه ای این نوع دروغ گویی بیشتر میشود در این موارد اگر از کودک سوال شود این گفته ها حقیقت دارد یا نه حتما غیر حقیقی بودن آنها را تائید می کند.با بالارفتن سن چون کودک بین واقعیت و خیال تفاوت می گذارد لذا کمتر به دروغگویی تخیلی می پردازد.

دروغگویی ممکن است به علت تقلید از والدین با دیگران باشد برای مثال پدری که مقروض است به کودک خود می گوید “هرکس آمد یا تلفن کرد بگو پدرت به مسافرت رفته است و خانه نیست” در این حالت کودک دروغگویی را نوعی نفع شخصی می پندارند و به تقلید از والدین خود به دروغگویی می پردازد.

دروغگویی دفاعی به منظور رهایی از مجازات است و زمانی که از کودک بیشتر از توانایی جسمی و روحیش انتظار می رود ابراز میشود.

کودک برای پنهان کردن خطاهایی که مرتکب شده یا حتی خجالت از بیان آنها دارد به دروغگویی می پردازد ،این نوع دروغگویی با شدت تنبیه و مجازات رابطه مستقیم دارد.

دروغگویی کودکان ممکن است ارادی یا غیر ارادی باشد مثل بیان مطالب و قصه های ساختگی برای جلب محبت یا تحسین دیگران یا به خاطر نسبت دادن محاسن یا قدرت و شایستگی قابل تمجید به خود با والدین .

رجوع به بخش اول مطلب علت درغگویی