آشنایی با شخصیت مقعدی – روانشناس خوب کودک در شرق تهران

در نظریه روانکاوی کلاسیک زیگموند فروید ، مرحله دوم رشد روانی ، به طور معمول در طول سال 2 زندگی اتفاق می افتد .

که در آن علاقه و لذت کودک بر محرومیت و یا حفظ مدفوع متمرکز شده است .

و غریزه سادیستی تمایل به داشتن و یا نابودی شی به آن مرتبط است.

تثبیت در این مرحله رفع در این مرحله یا فاز ،شخصیت مقعدی نامیده می شود.

تثبیت در این مرحله میتواند پرخاشگری جنسی ، تحریک مقعدی ، بازدارندهی مقعدی و سادیستی را به همراه داشته باشد.

رشد روانی

در نظریه روانکاوی کلاسیک زیگموند فروید ، رشد قدم به قدم زندگی جنسی بر رشد شخصیت تأثیر می گذارد.

فروید اظهار داشت که انگیزه رشد روانی جنسی از یک منبع انرژی منفرد ، میل جنسی است که در تمام دوران کودکی در اندامهای مختلف متمرکز شده و به تولید مراحل مختلف روانی جنسی کمک می کند.

مراحل رشد جنسی از نظر فروید : مرحله دهانی ، مرحله مقعدی ، مرحله فالیک ، مرحله نهفتگی و مرحله تناسلی .

هر مرحله فعالیت های وابسته به عشق شهوانی خاص خود را ایجاد می کند (مثلاً مکیدن و گزش در مرحله دهان و دندان) و بیان های اولیه ممکن است منجر به فعالیت های منحرف در زندگی بعدی مانند سادیسم ، مازوخیسم ، هوشیاری و نمایشگرایی شود.

علاوه بر این ، مراحل مختلف بر خصوصیات و شخصیت فرد تأثیر می گذارد ، به ویژه اگر رشد جنسی در یک مرحله خاص تثبیت شود.

شخصیت مقعدی

طبق  تئوری روانکاوی کلاسیک، مرحله مقعدی با الگویی از ویژگیهای شخصیتی ارتباط دارد .

هنگامی که دفع مدفوع منبع اصلی لذت است، رضایت ویژه از نگه داشتن مدفوع منجر به یک فرد مهارکننده مقعدی در بزرگسالی خواهد شد که با خشونت ، لجاجت و نظم و یا شخصیت محتکر کننده مشخص می شود .

در حالی که تثبیت در تخلیه مدفوع ، یک شخصیت پرخاشگر و بی نظم مقعدی را ایجاد می کند.

شخصیت پرخاشگر مقعد

در نظریه روانکاوی کلاسیک زیگموند فروید ، یک نوع شخصیت است که با لجاجت ، مقاومت و منفعل بودن شناخته می شود.

این خصوصیات از مرحله مقعدی است که در آن کودک با خودداری از مدفوع خود ادعا می کند.

همچنین به آن شخصیت تهاجمی مقعد ی نیزگفته می شود.

رابطه با تئوری فرویدی

به گفته فروید این صفات مربوط به مرحله مقعدی رشد روانی و جنسی است که وقتی کودک از تحریک دهان به تحریک مقعد (از جمله روده و مثانه) منتقل می شود .

معمولاً همزمان با یادگیری برای کنترل عملکردهای دفع کننده آنها ، زمان آموزش توالت رفتن است .

فروید این تئوری را كه كودكانی كه در این دوره از زمان ،دچار درگیری می شوند ، ممكن است ویژگی های شخصیتی “مقعدی”  در آنها ایجاد شود  را تائید میکند.

نظم ، سرسختی ، اجباری برای كنترل میتواند کودکان را به سمت تثبیت مقعدی سوق دهد .

گفته می شود کسانی که ویژگی های مقعد ی آنها به زندگی بعدی ادامه می یابد ، “بازدارنده مقعدی” هستند یا برعکس.

گفته می شود افرادی که ویژگی های مقعد را رد می کنند ، انواع شخصیتی “تحریکی مقعد” دارند.

برخی معتقدند که این یک بیان ملایم یا اختلال وسواس-اجباری یا اختلال شخصیت وسواس-اجباری است.

منبع 

• مریم عبداللهی 
• روانشناس و نوروتراپیست 
• درمانگر تخصصی کودکان