چگونه متوجه شوم روانشناس خوبی انتخاب کرده ام؟

یکی از دغدغه های به جای مراجعان اعتماد به روانشناسی است که قرار است در مورد مشکل پیش آمده، به آنها کمک کند. شما هزینه می کنید تا از یک متخصص، خدمات روانشناختی مناسب دریافت کنید بنابراین بهتر است قبل از ورود به اتاق مشاوره یا درمان به نکات زیر توجه کنید:

1.     روانشناسی که به او مراجعه می کنید باید یا دارای پروانه کار از سازمان نظام روانشناسی باشد یا در کلینیکی کار کند که زیر نظر یک روانپزشک یا روانشناس دارای پروانه کار باشد.

2.     حتماً به مقطع تحصیلی روانشناس و دانشگاه فارغ التحصیلی او دقت کنید.

3.     به تاریخ پروانه کار دقت کنید که منقضی نشده باشد.

4.     سازمان نظام روانشناسی هر سال تعرفه های خود را اعلام می کند و به هیچ عنوان مبلغی غیر از تعرفه های سازمان پرداخت نکنید.

5.     هر روانشناس در یک حوزه خاص تبحر دارد و روانشناسان حرفه ای حوزه کاری خود را تعیین می کنند. بنابراین از روانشناس خود بپرسید حوزه کاری او دقیقاً چیست؟ برای مثال او روانشناس کودک و نوجوان است یا بزرگسال؟ چه اختلالات روانشناختی را می تواند درمان کند؟  

6.     روند کار به این صورت است که روانشناس ابتدا با پرسیدن سوالاتی و یا دادن پرسشنامه ای به شما مشکل شما را ارزیابی و شناسایی می کند، سپس به کمک شما اهداف درمان را به صورت دقیق مشخص می کند و با توجه به رویکرد تخصصی خود، یک مسیر درمانی با تعداد مشخص جلسات درمان، به شما ارائه می کند.

7.     روانشناس نباید اهداف درمان را بر اساس عقاید و ارزشهای شخصی خود تعیین کند.

8.     پس از ارزیابی اگر روانشناس شما متوجه شد، رسیدگی به مشکل مراجع در حدود صلاحیت های او نیست باید بلافاصله مراجع را به درمانگری که در این زمینه تخصص دارد ارجاع دهد.

9.     پس از اینکه شما به کمک درمانگر اهداف مشخصی را برای درمان انتخاب کردید، روند درمان شروع می شود، یک راه برای اینکه متوجه شوید پس از شروع کار، درمان اثربخش بوده است، احساس رهایی و آرامش نسبی ای است که کسب خواهید کرد. برای مثال اگر برای افسردگی خود مراجعه کرده اید احساس امیدی نسبی در شما پدیدار خواهد شد.

10.  روانشناسان برای درمان از رویکردهای متفاوتی مانند رفتاردرمانی، درمان شناختی- رفتاری، روان تحلیل گری، و … استفاده می کنند. وی باید دانش خود را همواره به روز کند، و نسبت به نقاط ضعف و قوت رویکرد درمانی خود آگاه باشد.

11. درمانگر به هیچ عنوان اجازه لمس مراجع خود را ندارد و در این زمینه اگر تخلفی صورت گرفت لطفاً مراتب را از طریق بازرسان نظام روانشناسی پیگیری کنید.

12. درمانگر همواره باید به فرهنگ، گویش و قومیت مراجع احترام بگذارد و از حریم خصوصی مراجع عبور نکند.

در آخر باید بدانید که روانشناس مانند شما یک انسان است، از او بت نسازید. او آموزشهای حرفه ای لازم را دیده است تا بتواند به شما کمک کند در مسیر زندگی خود با سلامت روان و شادکامی زندگی کنید.

 در فرایند درمان صبور باشید و حداکثر همکاری را با درمانگر خود داشته باشید. باشد که همواره آگاه و بهشیار باشید.

مریم اسدی

دانشجوی دکتری روانشناسی

دانشگاه شهید بهشتی