شانه منجمد

هنوز علت قطعی پیدایش بیماری چسبندگی یا انجماد شانه مشخص نشده است، با این وجود بسیاری بر این باورند که آستر مغزی یا همان کپسول چسبنده (كالبد شناسي: نيام يا لايه اى كه برخي اندام را دربر مي گيرد) متورم و ملتهب شده و بافت ها آسیب می رساند. به همین علت افرادی که از بیماری دیابت رنج می برند، ممکن است که از هر دو طرف بدن دچار چسبندگی شانه شوند. نوسانات و تغییرات هورمونی از علل شایع بروز چسبندگی شانه در خانم ها بویژه در دوران قاعدگی است.

شیوع بیماری چسبندگی شانه یا انجماد شانه در میان افراد دیابتی بخصوص بیماران وابسته به انسولین ممکن است بعلت چسبندگی بلورهای گلوکوز به الیاف کلاژن در کپسول چسبنده (كالبد شناسي: نيام يا لايه اى كه برخي اندام را دربر مي گيرد) باشد که به هودی خود به انقباض و همفشردگی مفاصل کمک می کند.

برخی مطالعات نشان می دهد که طرز نشستن بد بخصوص شانه های گرد منجر به کوتاه شدن رباط های یکی از دو شانه می شود. عدم تحرک زیاد بخصوص بعد از شکستگی شانه در پیشرفت بیماری چسبندگی شانه موثر است.

روش های درمانی

اگر تصور می کنید که بدین بیماری دچار هستید حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید و به دقت به مشاوره های او عمل کنید، همان طور که در این ضرب المثل داریم که علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد!!

سعی کنید که شانه ها را تا جایی که می توانید صاف نگاه دارید. اگر هم تحرک و جنبش شانه با درد همراه است، بهتر است که زیر نظر فیزیوتراپ مجرب صورت گیرد. این ورزش ها باعث می شود که حرکت شانه به راحتی صورت بگیرد و در صورت تداوم درد جنبش و تحرک شانه به قوت خود باقی بماند.

در رابطه با این عوض حساس بدن، شانه بایید احتیاط پیشه کرد و در صورت لزوم به عمل های جراحی پناه برد. پزشک ممکن است داروی خوراکی استروئید و یا داروهای ضد التهابی برای کاهش التهاب در مفصل شانه تجویز کند، یا تزریق مستقیم داروی استروئید به داخل مفاصل در کاهش آماس مفاصل موثر است. اگر این روش ها نیز در کاهش درد شانه موثر نبود، آخرین گزینه درمانی روی میز عمل جراحی شانه است.در این روش، کپسول چسبنده (كالبد شناسي: نيام يا لايه اى كه برخي اندام را دربر مي گيرد) ضخیم و در هم قفل شده از هم جداشده تا شانه در جای خود آزادانه حرکت کند. بسیار مهم و ضروری است که بدنبال عمل جراحی، برنامه های توانبخشی نیز برای بیمار در نظر گرفته شود.

دوره نقاهت

اغلب بیماران یا به طور طبیعی و با به کمک شرکت در جلسات فیزیوتراپی متعدد در طی یک تا سه سال بهبود کامل پیدا می کنند، با ین وجود بیمار باید صبر و شکیبایی پیشه کند و انتظار معجزه نداشته باشد. با رعایت نکات بهداشتی و پزشکی بیماری مطمئنا بهبود پیدا می کند.

منبع:

http://www.sportsinjuryclinic.net

نگارنده: حدیث بختیاری

[divider]

کلینیک فوق تخصصی مغز و اعصاب و روان آلومینا