سندروم تورت و وسواس با و بدون تیک

مصرف دارو باعث رفع کامل تیک نمی شود. با این وجود، می تواند زندگی روزمره افراد مبتلا به سندروم تورت را تحت تاثیر قرار بدهد. در واقع به آنها کمک می کند تا بهتر بتوانند شرایطی را که در آن قرار گرفته اند، بپذیرند. هیچ درمان قطعی یا داروی خاصی برای درمان بیماری وجود ندارد. بیشتر داروهایی که برای درمان بیماری سندروم تورت تجویز می شود، حتی هنوز تاییده سازمان غذا و داروی آمریکا را نگرفته است.

دارو بر روی افراد مختلف با شرایط بدنی مختلف تاثیرات متفاوتی را بر جای می گذارد. این امکان دارد که یک نوع داروی خاص برای یک فرد مناسب باشد و یا برای فرد دیگر آن تاثیرگذاری که ما انتظار داریم را نداشته باشد. به منظور انتخاب بهترین گزینه درمانی، پزشک ممکن است که انواع داروها با مقادیر متفاوت را بر روی بیمار امتحان کند و مطمئنا تعیین بهترین روش درمانی نیازمند صرف وقت و هزینه فراوان است. پزشک تمام سعی خود را بکار می گیرد تا روش درمانی و دارویی با برای بیمار تجویز کند که بهترین نتیجه مطلوب را بدست می دهد و عوارض جانبی کمتری دارد. معمولا پزشک با مقدار کمی از دارو درمان را آغاز می کند و بتدریج میزان آن را افزایش می دهد.

همان طور که می دانیم مصرف هیچ دارویی بدون عوارض جانبی نیست. از جمله اثرات زیان آور آن می توان به افزایش وزن، انقباض و گرفتگی عضلات، خستگی بیش از اندازه، بی قراری و عدم آرامش و کناره گیری از معاشرت های اجتماعی اشاره کرد. به هنگام انتخاب دارو یا عدم مصرف آن  باید تمامی موارد فوق الذکر مورد ملاحظه قرار گیرند. در برخی موارد، عوارض جانبی حاصل از مصرف دارو حتی می تواند از خود بیماری و تیک بدتر باشد.

اگرچه برای درمان سندروم تورت اغلب دارو تجویز می شود، ممکن است که دارو گزینه درمانی مناسبی برای همه بیماران نباشد. از علل اصلی عدم مصرف دارو می توان به عوارض جانبی ناشی از دارو  و عدم کارایی و اثر بخشی دارو آنگونه که ما انتظار داریم، اشاره کرد.

رفتار درمانی

رفتار درمانی یک نوع متد درمانی است که افراد مبتلا به سندروم تورت را قادر می سازد تا راحت تر بتوانند تیک های خود را کنترل کنند. رفتار درمانی درمان قطعی برای تیک نیست. با این وجود، میتواند به کاهش تعداد دفعات بروز تیک، شدت پرش عضلات، تاثیر تیک بر فعالیت های روزانه فرد کمک بسیار کند. اگرچه رفتار درمانی برای کاهش تعداد دفعات بروز تیک مورد استفاده قرار میگیرد، اما این بدیم معنی نیست که تیک (عصبی یا غیرارادی) ناشی از مشکلات روحی و روانی و تنش های عصبی ست یا این تصور که هر فردی که دچار تیک می شود، به راحتی می توان آن را کنترل کند.

تغییر عادات

بازگشت خصلت ها و عادات قدیمی یکی از موضوعات مورد بحث و مورد مطالعه در زمینه مداخلات رفتاری افراد مبتلا به سندروم تورت است. این موضوع از دو جنبه مورد بررسی قرار می گیرد: پرورش آگاهی و ذهنیت فرد و همچنین انگیزاندن واکنش متقابل. در قسمت پرورش یا افزایش آگاهی فرد مبتلا به بیماری سندروم تورت، بیمار نسبت به ماهیت انواع تیک ها شناخت پیدا میکند. در مرحله بعد، بیمار آموزش می بیند تا رفتارهایی را از خود بروز دهد که همزمان با تیک رخ نمیدهد.  برای مثال، اگر در هنگام بروز تیک فرد عادت دارد که سرش را بخاراند، رفتار جدید می تواند این باشد که بیمار دستان خود را بر روی زانو قرار دهد یا دست به سینه بنشیند، در نتیجه دیگر خاراندن سر تکرار نمی شود.