تست افسردگی بک

امتیاز من 38 شد من یه دخترهجده ساله ام

برای من 47 بود

سلام من یه پسر 17 ساله هستم و رشته ی تجربی درس میخونم ولی میدونم که این رشته به درد من نمیخوره چون حال تلاشش رو ندارم ولی همه همش بهم میگن که تو باید دکتری و … خصوصا معلمام میگن که من فوق العاده با استعدادم ولی خودم این حرفا رو راجع به خودم صدق نمی کنم … من به شدت علاقه مند به کارگردانی هستم و خیلی دوست دارم یه فیلمساز مطرح بشم که درد مردمم رو نشون بدم و خوشحالشون کنم اما الان که مسیرم ازش جداست و رشته ام تجربیه نمیدونم چیکار کنم همش این فکر تو ذهنمه که آینده ام اونطور که میخوام نمیشه امتیازمم 17 شد تو این تست من الان چه مرگمه دقیقا ؟

سلام من 27 سالمه 3ساله که ازدواج کردم قبل از ازدواج دختر بسیار موفق و پر از انگیزه ای بودم 4 سال پیش با همسرم آشنا شدم یک سال عقد بودیم انقدر اون روزها از خودش واسه من تعریف کرد بهم قول و وعده داد بعد از ازدواجم همه چی تغییر کرد اون یه آدم دیگه شده با من بد رفتاری میکنه با خانواده ام خیلی بده از همه چی و همه کار من ایراد میگیره بهونه گیر شده دیگه واقعا خسته شدم تمام انرژی و اعتماد به نفسم رو از دست دادم احساس میکنم از همه دوستام پایین ترم بی عرضه و بی هدفم.بهش میگم بیا از هم جدا شیم میگه باید تا آخر عمرت این زندگی رو تحمل کنی من طلاقت نمیدم واقعا نمیدونم باید چیکار کنم

سلام،راستش من۱۵سالمه،زدم ببینم چی میاره ۳۲اورد.نمیدونم درسته یا نه دیه.راستش من مشکلاتم توی زندگیم خیلی زیاده.من بچه طلاقم.وسط دعوا بزرگ شدم.ترس از تاریکی دارم.روابط اجتماعیم خیلی ضعیفه.عصبی که شدم نمیتونم جلوی خودم رو بگیرم،برعکس هم سن و سال هام فقط فیلم های اکشن و بکش بکش نگاه میکنم.از همه بدم میاد.از خودمم بدم میاد.از خودم چندشم میشه.این به حدیه که از اسم اصلیم که پریاس هم بدم میاد،نمیخوام خودم باشم،پیش کسیم نمیتونم درد و دل کنم.یه بار پیش مشاور مدرسه رفتم ولی حرفاش روم اثر نذاشت.فقط میخواستم خودم رو گول بزنم که من شادم.نمیدونم چرا میخندم و با همه شوخی میکنم ولی همیشه یه چیزی اذیتم میکنه.یه مدت دستام میلرزید.بخاطر مشکل روابط اجتماعیمم دوست های زیادی ندارم.با دو سه نفریم که دوستم فقط در حد سلام علیک،کاملا خشک.چند ماه پیش توی یه گروه توی مجازی با چندتا دختر دوست شدم.خیلی با هم صمیمی شده بودیم.الان چند روزی میشه باهم دعوا کردیم.چند روزه بدتر شدم.دیه حوصله ی بیرون رفتن و درس خوندنم ندارم،حرفای مشاورم روم تاثیر نداره لطفا بگین چیکار کنم؟

هه من 36 شدم…مهم نیست

سلام جوانی سی ساله هستم.ازس ن ده سالگی دچار وسواس عملی شدم.ولی به مرورکتر شد .همیشه حالت جنگ واضطراب داشتم گاهی اوقات هم حالم خوب بود زمانی که هدف وبرنامه داشتم..الان مدت یکساله دچار حملات هراس شدم وتوی یک افسردگی گیر کردم.همش فکر میکنم باید بمیرم اصلا دنیا بی فلسفه وبی معنیه همش میگم بیقه چرا دنبال زندگی هستن وقتی که میمیرن.صب تا شب فقط فکرم مشغول اینه که میمیرم یا تنگی نفس میگیرم یا یک مشل شدید جسمی دارم همش فکر میکنم یه بیماری صب العلاج دارم.همش فک مینک سکته میکنم. اصلا یه ذره حالم طبیعی نمیشه همش با خودم توی کشمکشم.پیش دکتر رفتم چند نمونه قرص دادم.فلوکستین.نورتریپلین.آلپرازولام وپرپرانولول .ولی من میترسم دارو بخورم فقط روزی نصف آلپرا میخورم ویک پرانول 10 .تازگی ها بدنم بشدت داغ میشه وطوری میشم که ازحال میرم ولی هوشیارم وهمش ده ثانیه طول میکشه.آزمایشات مختلفی دادم میگن پانیکه..واقعا زندگی برا من بی فلسفه وبی معنیع وهیچ خوشی ندارم.لطفا راهنماییم کنید

من افسردگی دارمو مشکلات زیاد ..ولی با این وجود همیشه خداروشکر میکنم ک سالمم.شاید فکر کنین خیالاتیم نمیدونم چرا حس میکنم خدا ازم محافظت میکنه اخه اتفاقای عجیبی تو زندگیم میفته و تو بدترین شرایط هیچ اسیبی بهم نمیرسه.شایدم فکرو خیال باشه…