آسیب نخاعی از تعریف تا درمان

عوارض

کنترل مثانه .آسیب های نخاعی با تاثیر بر روی اعصابی که با مثانه مرتبط هستند ، می توانند باعث بروز مشکلات ادراری از جمله ناتوانی در کنترل دفع ادرار شوند. از دست دادن کنترل ادرار ،خطر عفونت های دستگاه ادراری را افزایش می دهد. همچنین ممکن است سبب عفونت کلیه و سنگ های کلیوی و مثانه گردد. نوشیدن مقدار زیادی مایعات و استفاده از سوندهای مناسب ( لوله باریک و نرمی که از طریق مجرای ادرار به مثانه وارد شده تا ادرار به خارج مکش نماید )بصورت چندین بار در روز می تواند به پیشگیری ازعوارض ادراری کمک نماید.

کنترل روده. بعد از ضایعه نخاعی، کنترل ارادی دفع مدفوع از طریق روده مختل و یا از بین می رود که این مسئله می تواند منجر به بی اختیاری دفع مدفوع ( ناتوانی در کنترل دفع) گردد. مصرف رژیم غذایی غنی از فیبر می تواند به تنظیم کارکردروده ها کمک نماید. داروها و یکسری تجهیزات وجود دارند که می توانند جهت کنترل دفع مواد زائد ازروده ها مورد استفاده قرار گیرند.

حواس پوستی. نشستن یا خوابیدن در یک وضعیت ثابت و به مدت طولانی می تواند باعث ایجاد زخم های فشاری گردد که زخم بستر یا  decubitus نیز نامیده می شود. افراد دارای آسیب نخاعی بطور قابل توجهی در معرض زخمهای فشاری قرار دارند ،زیرا آسیب نخاعی،توانائی حس فرد را کاهش و یا از بین می برد و باعث بروز اختلال در درک مشکلات ، هنگام بروز زخم می شود. تغییر دادن مکرر وضعیت بدن ( و در صورت نیاز با کمک دیگران ) بهترین راه جلوگیری از بروز این زخم ها می باشد.

کنترل گردش خون. نشستن به مدت طولانی می تواند باعث کاهش جریان خون در وریدها شده و منجر به تشکیل لخته های خون شود.این لخته های خون می توانند در سیاهرگ های عمقی بدن ایجاد گردند(ترمبوزیس وریدهای عمقی) وممکن است عاملی برای انسداد شریان های موجود در ریه ها باشند ( آمبولی ریوی ). لخته های بزرگ می توانند باعث انسداد جریان خون شده و حتی موجب مرگ افراد گردند. بنابراین افراد مبتلا به آسیب های نخاعی نیاز به استفاده از وسایل و داروهایی دارند که بتوانند از تشکیل لخته ها جلوگیری کنند.

دستگاه تنفس. ضعیف شدن عضلات شکم و قفسه سینه درافراد نخاعی، باعث مشکل تر شدن تنفس و سرفه کردن آنان می شود. افرادی که دارای آسیب نخاعی در سطوح گردنی و سینه ای هستند،در معرض پنومونی(عفونت ریه) و سایر عوارض ریوی قرار دارند. استفاده از داروها و روش های درمانی مختلف می تواند به رفع مشکلات مذکور کمک نماید. در برخی از موارد، افراد مبتلا به آسیب نخاعی ممکن است به تزریق سالانه واکسن آنفولانزا و سایر روش های ایمن سازی بدن نیاز داشته باشند.

 

سلامتی و تناسب اندام. کاهش وزن و آتروفی عضلانی شایعترین عوراض آسیب نخاعی می باشند که زود خود را نشان می دهند. از سوی دیگر، بی تحرکی ممکن است خطر ابتلا به چاقی، بیماریهای قلبی – عروقی و دیابت را به همراه داشته باشد. یک متخصص تغذیه می تواند به شما کمک کند تا رژیم غذایی متناسب با برای حفظ وزن مناسب را اتخاذ کنید، فیزیوتراپیست های می توانند به شما برنامه ای برای تناسب اندام ارائه دهند.

سلامت جنسی. تمایلات جنسی،باروری و عملکرد جنسی ممکن است تحت تأثیر آسیب نخاعی قرار گیرد.مردان ممکن است متوجه تغییراتی در نعوظ  و انزال شوند. و زنان نیز ممکن است متوجه تغییراتی در ترشحات مواد لیز کننده واژن شوند. همچنین درنتیجه آسیب نخاعی، تغییرات زیادی در شکل بدن ایجاد می شود که بر روی فعالیت جنسی آنان تاثیر می گذارند. پزشکان و اورولوژیستها و متخصصان بارداری می توانند راهکارهایی را برای بهبود عملکرد جنسی و یا باروری ارائه دهند.

 معمولا” در زنان نخاعی ،هیچگونه تغییرات فیزیکی که مانع از آمیزش جنسی یا بارداری شود، دیده نمی شود. بیشتر زنان به مبتلا به آسیب نخاعی می توانند زایمان طبیعی و دوره شیردهی طبیعی را تجربه کنند.

درد. بیماران نخاعی، در نتیجه آسیب نخاع و یا صدمات حاصل از سایر قسمت های بدن که در جریان حادثه ایجاد شده اند، ممکن است درد زیادی را تجربه کنند.دراین راستا ، حتی احتمال دارد که درد در مناطقی از بدن احساس شود که فاقد حس بوده و یا حس کمی دارند. همچنین ممکن است که درد به واسطه استفاده بیش از حد بعضی ازعضلات، در قسمتی از بدن بوجود آید. برای مثال، خیلی از افرادی که به مدت طولانی ، جهت حرکت خود از ویلچرهای دستی استفاده می نمایند، دچار آسیب تاندون های قسمت شانه  می گردند. بطورکلی هر نوع دردی، می تواند بر روی فعالیت های روزمره فرد تاثیر منفی داشته باشد. مصرف داروها و اصلاح فعالیت های جسمی می توانند به کنترل درد کمک کنند.

افسردگی. کنار آمدن با همه ی این تغییرات ناشی از آسیب نخاعی، و زندگی توأم با درد ممکن است در افراد مبتلا افسردگی را به دنبال داشته باشد.

.

.

صفحه بعد: آزمایشات تشخیصی و درمان آسیب نخاعی

2 دیدگاه دربارهٔ «آسیب نخاعی از تعریف تا درمان»

  1. با سلام
    بیمار 65ساله بعد از عمل استنت از طریق اینترا فمورال دچار پاراپلژی شد
    از نظر علمی کاری میشه انجام داد؟ با تشکر
    لازم به ذکر هست ،3ماه از عمل گذشته و هر روز فیزیوتراپی میشوند

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *