مطالعات تغذیه ای راجع به ارتباط بین کمبود ویتامین دی و افسردگی و اختلالات عصبی دیگر

 در سال 2006 مطالعه ای روی 40 فرد سالم و 40 فرد مبتلا ء به آلزایمر طرح ریزی شد ، این بیماران از میان افراد شرکت کننده در یک طرح پژوهشی آینده نگر درباره ی حافظه و افزایش سن انتخاب شده بودند. وضعیت خلقی و رفتاری شرکت کنندگان به وسیله ی پرسش نامه ها ی ( تعیین نشانه های افسردگی ) مورد سنجش قرار گرفت ، و سطح سرمی 25 هیدروکسی ویتامین دی در کلیه ی افراد اندازه گیری شد. میانگین کلی سطح 25 هیدروکسی ویتامین دی شرکت کنندگان به میزان 18.58 نانو گرم بر میلی لیتر گزارش شد و 58 درصد از افراد دارای سطوح غیر طبیعی تعریف شده به صورت سطح 25 هیدروکسی ویتامین دی سرمی کمتر از 20 نانو گرم بر میلی لیتر بودند ، بعد از انجام تطبیق بر اساس سن ، جنس ، و فصل اندازه گیری ویتامین دی نشان داده شد که کمبود ویتامین با حضور یک بیماری فعال خلقی در بین شرکت کنندگان ارتباط معنی داری دارد.

در مطالعه ای دیگر که در سال 2007 توسط آمسترانگ و همکارانش انجام شد ، 75 بیمار ( 5 مرد و 70 زن ) 21 تا 75 ساله مبتلاء به سندروم خستگی مزمن که به کلینیک مراجعه کرده بودند مورد بررسی قرار گرفتند.

د این بیماران ابتدا سطح ویتامین دی سرمی تعیین گردید که بر این اساس به سه دسته کمبود قطعی ( کمتر از 25 نانو مول در لیتر ، عدم کفایت ( 25- 49.9 ) و طبیعی ( بیشتر یا مساوی 50 ) تقسیم بندی شدند . در پایان محققیقن اظهار داشتند اگرچه ارتباط واضحی بین مقادیر پایین سطح ویتامین دی سرم و سطوح بالاتر اضطراب و افسردگی دیده می شود اما نمی توان در باره رابطه ی علت و معلولی آن اظهار نظر کرد…

در پژوهش های اخیر مشاهده شده است که سطوح ناکافی و پایین ویتامین دی در پیشرفت و افزایش حالات افسردگی زنان بعد از زایمان تاثیر به سزایی داشته است و در واقع ویتامین دی به عنوان یک فاکتور موثر در کاهش و بهبود علائم در زنانی که افسردگی بعد از زایمان داشته اند تاثیر گذار بوده است