عقب ماندگی ذهنی را بیشتر بشناسید.

عقب ماندگی ذهنی (MR) نوعی بیماری است که معمولا در دوران کودکی و قبل از سن 18 سالگی تشخیص داده می شود، در این مشکل عملکردهای ذهنی در کمترین حالت ممکن اجرا می شوند و فرد دچار فقدان مهارت های لازم برای زندگی روزمره شده است. این مشکل وقتی در سن 18 سالگی یا بعد از آن اتفاق بیفتد، زوال عقل نامیده (dementia) می شود که با تشخیص MR همزیستی دارد. در این حالت سطح هوش استاندارد فردی تعیین شده کمتر از 70 خواهد بود و توانایی برای انطباق با خواسته های زندگی عادی مختل می شود. این مسئله حائز اهمیت است، زیرا افراد مبتلا به MR را از افراد دارای ضریب هوشی (IQ) پایین، که قادر به انطباق به خواسته های زندگی روزمره هستند، متمایز می کند. آموزش و پرورش، آموزش شغلی، حمایت خانواده و ویژگی های شخصیتی می توانند بر روی توانایی افراد مبتلا به MR کمک کنند.

دیگر ویژگی های رفتاری مربوط به MR عبارتند از پرخاشگری، وابستگی، صدمه به خود، لجلجت، عزت نفس پایین و عدم مدارا و یاس. برخی دیگر نیز اختلالات خلقی و مشکلات توجه نشان می دهند. گاهی اوقات ویژگی های فیزیکی مانند کوتاهی قد و قامت و بدشکلی عناصر صورت افراد مبتلا به MR را از دیگران مجزا می کند، چرا که دیگران دارای ظاهری طبیعی هستند. عقب ماندگی ذهنی 1 تا 3 درصد جمعیت افراد را تحت تاثیر قرار داده است.

در کلینیک فوق تخصصی آلومینا متخصصین و مشاورینی حضور دارند که در زمنیه مشکلات و ناتوانی ها و عقب ماندگی های ذهنی می توانند به شما کمک کنند. در صورت هر گونه مشکل و سوال در این زمینه با شماره های روی صفحه وب سایت تماس بگیرید.

نگارنده: سمیه محمدی

کلینیک فوق تخصصی مغز و اعصاب و روان آلومینا