درمان افسردگی با نوروفیدبک- رویکردی مغزی

درمان افسردگی با نوروفیدبک- رویکردی مغزی

افسردگی بالینی، یکی از شایع ترین اختلالات روانی است و در صورت عدم درمان به ناتوانی منجر می شود. علائم  اختلال افسردگی حاد عبارتند از خلق تنگ، اعتماد به نفس پایین، انگیزه ضعیف و در موارد حادتر فکر به خودکشی و یا اقدام به خودکشی. 13 درصد از مردان و 21 درصد از زنان در طول زندگی خود دچار افسردگی بالینی می شوند.

در بسیاری از این افراد جهت مقابله با غم و اندوه، احساس پوچی، بی انگیزه گی ، و سایر علایم داروهای ضد افسردگی تجویز شده است. این داروها  عوارض جانبی شدید مانند افزایش وزن و اختلال عملکرد جنسی را به همراه دارند. در ضمن، در موارد استعمال طولانی مدت این داروها، شواهدی دال بر تغییر شخصیت افراد به دلیل تغییرات مغزی وجود دارد.

خوشبختانه، یک گزینه جایگزین برای این درمان دارویی وجود دارد: درمان نوروفیدبک.

 فعالیت بیوفیدبک/الکترود  الکترو انسفالوگرام (EEG) و مغز افسرده

الکتروانسفالوگرافی کمّی و یا QEEG، جهت بررسی فعالیت های الکتریکی در مناطق مشخص مغز بیماران مبتلا به اختلال افسردگی حاد استفاده می شود.

یکی از شایع ترین اختلالات EEG در افسردگی، فعالیت های نامتقارن بین نیمکره چپ و راست مغز، به طور خاص در فعالیت موج آلفا است. مناطق مرتبط با رفتار رویکرد اجتماعی مغز فعالیت کمی دارند، در حالی که مناطق مرتبط با برداشت های اجتماعی فعال تر هستند.

دیگر منطقه ی دارای فعالیت غیر طبیعی و مداوم ، منطقه جداری/پاریتال سمت راست است- مرتبط با فعالیت پردازش فضایی .

استفاده از نوروفیدبک در درمان افسردگی: اصلاح اختلال در نظم عصبی

آموزش بیماران جهت تغییر فعالیت موج مغزی در بخش هایی از مغز که به درستی کار نمی کنند، به بهبود خلق و خوی و سایر علائم منجر می شود. با استفاده از نوروفیدبک در EEG افراد تغییرات قابل مشاهده ایی دیده می شود و فرد از بهتر شدن خلق و خوی، اعتماد به نفس و انگیزه خود خبر می دهد.

همانگونه که در بالا اشاره شد، درمان دارویی عوارض جانبی شدیدی همچون افزایش وزن و اختلال عملکرد جنسی دارد که بیماران را به سوی گزینه های کم خطر تر مانند درمان نوروفیدبک هدایت می کند.

[divider]

نگارنده: شیرین قلی زاده

کلنیک فوق تخصصی مغز و اعصاب و روان آلومینا