اختلال مو کنی

اختلال موکنی  ( trichotillomania)، یک اختلال نادر روانی است که در آن فرد  بر اثر یک عامل برنگیزاننده به طور ناخودآگاه و/ یا خودآگاه موهای سر _ و حتی مناطق دیگر بدن مانند ابرو و مژه_ را می کند. علت اصلی این اختلال به طور کامل شناخته نشده است.

فرد با انجام این عمل از تنشش کاسته شده و حالتی از رضایت و آرامش موقت را تجربه می‌کند. این چرخه دایم تکرار و تکرار می شود تا جایی که منطقه به طور کامل بی مو می شود.

علایم بیماری

• کشیدن مو بارها و بارها. معمولا مو سر، ابرو و یا مژه ها. البته، سایر نقاط بدن هم می تواند باشد و ممکن است در طول زمان ناحیه آسیب تغییر کند.
• افزایش تنش قبل از کشیدن مو. و یا هنگام مقاومت در برابر کشیدن مو
• احساس لذت و یا آرامش پس از کندن مو.
• نازک شدن، کم شدن، و یا طاسی سر و یا دیگر مناطق بدن مانند مژه یا ابرو.
• جویدن یا خوردن موی کنده شده.
• بازی با موی کنده شده و یا مالیدن آن روی لب و یا صورت.

  درمان معمول

روان درمانی

در این روش درمانی، بیمار شرایط ایجاد کننده و نحوه ی کنترل آنها را می آموزد. برای مثال، دستی که به سمت مو می رود را به پشت گوش برده و همانجا نگه دارد.

• درمان شناختی. در این درمان، انگیزه های تنش زای منجر به کشیدن مو، شناسایی و بررسی می شوند.
• پذیرش و تعهد درمانی. این درمان، میل شدید به کشیدن مو پذیرفته می شود و تعهد می شود که این عمل انجام نشود. برای مثال، انگشتان را مشت کرده و به این حالت “فریز” می شود تا تنش از بین برود.

دارو درمانی

درمان دارویی تایید شده ایی برای این بیماری وجود ندارد. با این حال، پزشکان ممکن است داروی ضد افسردگی مانند کلومیپرامین (Anafranil)،  ان استیل سیستئین_ اسید آمینه تاثیرگذار بر عصاب مرتبط با خلق و خوی_ و الانزاپین (Zyprexa) _ آنتی سایکوتیک_ تجویز کنند.

در خصوص این نوع درمان با پزشک معالج خود مشورت کنید.