سایت تخصصی پزشکی و دارو | متخصص مغز و اعصاب |متخصص روانپزشکی | کلینیک روانشناسی | مرکز مشاوره ازدواج | زوج درمانی | تست خواب | درمان خروپف

روانشناس یا روانپزشک؟! مسئله این است…

فایل صوتی این مقاله به همراه توضیحات تکمیلی:

افراد همان گونه که دچار بیماری ها و مشکلات جسمی می شوند و نیاز به مراجعه به پزشک خواهند داشت، ممکن است به دلیل زمینه های قبلی و استعداد ژنتیکی و یا به دلیل شرایط محیطی، زندگی روزمره و مشکلات مربوط به آن دچار مشکلات روانشناختی نیز شوند. اما متاسفانه با اینکه مردم برای کوچکترین مشکلات جسمی خود به سرعت به پزشک مراجعه می کنند، اما درد و رنج های روحی خود را مدت ها با خود همراه دارند و حاضر نمی شوند برای حل آن کمک بگیرند. زمانی هم که به فکر حل مشکل خود و دریافت کمک می افتند نمی دانند که باید به روانپزشک مراجعه کنند یا روانشناس. این عدم آگاهی باعث شده که مردم به افراد مختلف مراجعه کنند و به نتیجه ی مطلوبی دست پیدا نکنند.

من، ندامهفر، روانشناس بالینی و روان درمانگر با توجه به مطالعات و تجربیات خود قصد دارم توضیحاتی را در خصوص این دو حوزه در این متن ارائه دهم تا زمانی که به مشکلی برخوردید راحت تر بتوانید تصمیم بگیرید که باید به چه متخصصی مراجعه کنید:

روانپزشک

روانپزشک کسی است که ابتدا دوره ی پزشکی را گذرانده و سپس تخصص خود را در حوزه ی روانپزشکی اخذ کرده است. در واقع روانپزشک، پزشکی است که می توانید برای مشکلات روحی و روانی به او مراجعه کنید. مهم ترین تفاوت یک روانپزشک با یک روانشناس این است که روانپزشک اجازه ی تجویز دارو دارد اما به اندازه ی یک روانشناس در حوزه ی تکنیک های ارتباطی و روان درمانی آموزش ندیده است. بنابراین یک روانپزشک بیشتر جهت درمان دارو را انتخاب خواهد کرد.

روانشناس

روانشناس کسی است که مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته ی روانشناسی از دانشگاه دریافت کرده است. بعلاوه، بسیاری از روانشناسان در انواع خاصی از روان درمانی ها تخصص دارند. و چنین اشخاصی پس از گذراندن دوره های تخصصی روان درمانی، روان درمانگر خواهند شد. امکان ندارد که یک روان درمانگر یا روانشناس دارو تجویز کند و بنابراین اغلب درمان هایی را که شامل صحبت کردن هستند انتخاب خواهد کرد. صحبت درباره ی نگرانی های شما، اینکه چه چیزی می خواهید، و اینکه مشکل چیست؟

روانشناس یا روانپزشک؟

اغلب افراد به دلیل اینکه به دنبال دریافت نتیجه ی سریع از درمان هستند، ترجیح می دهند به روانپزشک مراجعه کرده و دارو دریافت کنند. اما از نظر تخصصی بهتر است مراجعه کننده در صورتی که بزرگسال است به یک روانشناس بالینی و در صورتی که کودک است به یک روانشناس بالینی کودک مراجعه کرده تا توسط این متخصصین مشخص شود که مشکل فرد چیست و آیا نیاز به درمان دارویی دارد یا خیر. اگر لازم بود درمان دارویی دریافت کند به یک روانپزشک ارجاع داده خواهد شد، ولی در غیر این صورت با روان درمانی فرد می تواند مشکلاتش را حل کند. مراکزی که دارای تیم های درمانی هستند و بین روانپزشک، روانشناس و بعضا در صورت نیاز پزشک ها و متخصصین دیگری از قبیل متخصصین تغذیه، مغز و اعصاب و … همکاری وجود دارند می توانند بهترین انتخاب بوده و درمان را در سطح خوبی هدایت کنند.

در اغلب موارد کار روانپزشک و روانشناس مکمل یکدیگر است. چرا که طبق دیدگاه زیستی_روانی_اجتماعی به اختلالات و مشکلات روانشناختی وقتی افراد دچار یک مشکل روانشناختی می شوند هم ساختار مغزی و هورمونی آن ها دچار تغییر شده، هم نوع تفکر و شناخت های آن ها تغییر می کند و هم در روابط خانوادگی و اجتماعی مشکلاتی به وجود می آید. بنابراین لازم است که چنین فردی برای تنظیم جنبه های بیولوژیکی و زیستی از دارو استفاده کند و برای بهبود وضعیت شناختی و عاطفی و همچنین بهبود روابط به روانشناس بالینی مراجعه کرده و از تکنیک های روان درمانی استفاده کند. البته هنگام مراجعه به روانشناس این نکته را در نظر داشته باشید که هر روانشناسی لزوما روان درمانگر نیست، بنابراین برای روان درمانی به یک روانشناس بالینی که در یکی از انواع روان درمانی ها دوره دیده و تخصص دارد مراجعه کنید.

رابطه ی روانپزشک و روانشناس را می توان به رابطه ی یک جراح استخوان و یک فیزیوتراپ تشبیه کرد، فردی که نزد روانپزشک رفته و دارو مصرف می کند اما به روانشناس مراجعه نمی کند مثل شخصی است که پس از یک شکستگی استخوان و انجام جراحی نیازی به مراجعه به فیزیوتراپ نمی بیند!!! داروها صرفا اختلالاتی که در ساختارهای مغزی به وجود آمده را برطرف می کنند اما در زمینه ی شناخت و عواطف و همین طور ارتباطات نمی توانند موثر باشند. شما دارویی سراغ دارید که با خوردن آن بتوانید افکار خود را تغییر دهید؟ یا دارویی سراغ دارید که با خوردن آن مهارت های ارتباطی تان بهبود یابد؟

دارو نمی خورم!!

برخی افراد نیز به اصطلاح از آنور بوم افتاده اند و با این تصور غلط ذهنی که داروها اعتیاد آور هستند، از مصرف دارو اجتناب می کنند. در حالی که باید توجه داشته باشند که هر درمانی دوره ای دارد و بیماران روانپزشکی هم درمانشان دوره ای دارد که طولانی تر از سایر بیماری هاست. حداقل دروه ی درمانی در روانپزشکی و روانشناسی 6 تا 7 ماه است. برخی از بیماری های روانپزشکی نیز وجود دارند که درمانشنان مادام العمر است، این بیماری ها هرگز تا پایان عمر بهبود پیدا نمی کنند و فقط با تجویز دارو توسط روانپزشک و تکنیک های روان درمانی توسط روانشناس از پیشرفت بیماری و حادتر شدن آن جلوگیری می شود. بخاطر داشته باشید اولین قدم در بهبودی اعتماد شما به درمانگرتان است. بنابراین اگر به روانپزشک متخصصی مراجعه کرده اید مطمئن باشید که دوز مصرف (مقدار مصرف) دارو و همین طور مدت مصرف کنترل شده خواهد بود و جای هیچ گونه نگرانی در مورد اعتیاد به دارو یا مشکلات دیگر وجود نخواهد داشت.

ندا مهفر_ کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

اگه دوست داشتید ستاره بدید!

گروه پزشکان جایروس (آلومینا) حاصل بزرگترین کار گروهی فوق تخصصی مغز و اعصاب و روان در ایران

شاید دیگر کمتر کسی اطلاع نداشته باشد که در مجموعه بزرگ پزشکان جایروس بهترین فوق تخصص های مغز و اعصاب و اعصاب و روان و برترین فارغ التحصیلان آمریکا،اسپانیا و آلمان حضور دارند و خدمات مغزواعصاب و روان که در این مجموعه ارائه می شود با کیفیت ترین در تمام ایران است!

نقطه قوت مجموعه پزشکان جایروس نه لوستر های زیباست و نه تزییات راهرو! بلکه پزشکان و روانشناسان قوی است، کادر درمانی جایروس در تمام کشور بی نظیر است

ما از سال 1388 آغاز کردیم و اکنون گروه پزشکان جایروس با معرفی برترین کادر درمانی در مناطق مختلف تهران و شهرستان های مختلف کشور حضور دارند و در رفع مشکلات جسمی در حیطه های مغز و اعصاب و روان و ارتوپدی و توانبخشی و مشکلات روانپزشکی بزرگسالان و کودکان به شما مردم عزیز خدمت رسانی می کنند.

1 نظر

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

error: