اشتباهاتی که والدین ممکن است مرتکب شوند

بی ثباتی بودن. نوپایان وقتی می‌دانند که چه انتظاری از آن‌ها می‌رود بهتر عمل می‌کنند، چه زمان استحمام آن‌ها باشد و چه خواب و در کل در هر شرایطی که زمینه بی‌ادبی را برای آن‌ها مهیا کند. هر چه شرایط سازگار‌تر و قابل پیش بینی‌تر باشد، کودک انعطاف پذیر‌تر و قابل قبول‌تر عمل می‌کند. تا حد امکان قوانین را برای کودک عادی کنید؛ به گونه‌ای که جز برنامه روزمره آن‌ها و به یک عادت تبدیل شود. سازگار نمودن و عادت دادن کودک بهترین راه به منظورجلوگیری از جدل است. نمی‌دانید هنگامی که کودکتان غذایش را روی زمین می‌ریزد و یا از رفتن به تختخواب اجتناب می‌کند، چه کار کنید؟ با همسر خود بنشینید، در مورد پاسخ مناسب تصمیم گیری کرده و در ‌‌نهایت نتیجه گیری کنید و هر دوی  شما به این نتیجه پایبند بوده و در اجرای آن از خود ثبات نشان دهید.

بیش از اندازه کمک کردن به کودک .بعضی والدین هنگام رویارویی کودکشان با مشکل، سریعاً به کمک او می‌شتابند. قبل از اینکه این کار را انجام دهید به این فکر کنید که با این کار به کودک خود این پیام را القا می‌کنید که نمی‌تواند به تنهایی از پس حل کردن یک پازل یا پوشیدن لباسش برآید، به معنای دیگر به او می‌گویید که بی‌کفایت است. والدینی که در کمک کردن به کودک خود افراط می‌کنند، توانایی کودکشان برای خودمختاری را سرکوب می‌کنند. به کودک خود بیاموزیم در چالش با مشکلات صبور باشد و تا حد ممکن خودش آن‌ها را حل کند.

مقابله بدون فکر با کج خلقی های کودک. بعضی والدین نگرانند که کودک غیر قابل کنترلشان موجب شود آن‌ها بی کفایت به نظر برسند، در حالی که تمام کودکان بدخلقی می‌کنند. وقتی آن‌ها بدخلقی می‌کنند، صحبت کردن در هر موردی بی‌تأثیر است. حتی اگر این بدخلقی در اماکن عمومی رخ داده باشد.
در مکان عمومی هستید و با کودک خود در حال جدال هستید، خود را محکوم شده احساس می‌کنید، احساس می‌کنید یک علامت چراغ روی سر شما است که می‌گوید بی‌کفایت هستید. والدین باید بدانند که کودکان بیشتر از نظر سایر مردم اهمیت دارند. وقتی مردم نظری درباره شما می‌دهند، فقط لبخند بزنید و بحث را عوض کنید. سپس شتابان به سمت کودک گریان خود بروید و او را از نگاه‌های کنجکاو مردم دور کنید. کودک خود را در آغوش گرفته و پاسخ بگیرید.

 لعیا عباسی اصل- کارشناس ارشد علوم تربیتی