سایت تخصصی پزشکی و دارو | متخصص مغز و اعصاب |متخصص روانپزشکی | کلینیک روانشناسی | مرکز مشاوره ازدواج | زوج درمانی | تست خواب | درمان خروپف

اختلال پرخوری را چطور مهار کنیم؟

Overeating sad girl
اختلال پرخوری
اختلال پرخوری

به آخرین باری فکر کنید که بیش از اندازه غذا خوردید. مطمئنا برایتان پیش آمده که در یک مهمانی آنقدر پرخوری کنید که دل درد شوید یا مشکلات دیگری برایتان پیش بیاید.

هر از گاهی پرخوری کردن طبیعی است. گاهی خوردن دلایل عاطفی دارد. از لحظه ای که متولد می شویم، تغذیه می شویم و با غذا تشویق می شویم. بنابراین وابستگی های عاطفی به غذا طبیعی است.

افرادی که به اجبار پرخوری می کنند، از غذا به عنوان تنها راه برای مقابله با عواطف منفی استفاده می کنند. در نتیجه گاهی احساس می کنند که میزان غذا خوردن آنها تحت کنترل نیست. این افراد تمام وقت به غذا فکر می کنند و پس از خوردن غذا نیز احساس گناه یا افسردگی می کنند.

برخی افرادی که پرخوری می کنند، مبتلا به نوعی بیماری هستند که اختلال پرخوری یا BED نامیده می شود. افراد مبتلا به BED در مدتی کوتاه مقدار زیادی غذا می خورند و پس از آن احساس گناه می کنند.شخص مبتلا به این شرایط در طول 3 ماه حداقل یک بار در هفته به این حالت دچار می شود.

همه کسانی که پرخوری می کنند لزوما به اختلال پرخوری مبتلا نیستند. ممکن است در طول روز غذای زیادی بخورید ولی تمام آن را یک باره نمی خورید. اما اگر دچار استرس یا نگرانی شوید ممکن است پرخوری کنید.

اختلال پرخوری چگونه شروع می شود؟

در برخی موارد پرخوری از روی یا عادت رخ می دهد. به عنوان مثال با ظرفی پر از چیبس در مقابل تلویزیون می نشینید و طبیعی است که در حال تماشا به خوردن چیبس می پردازید. اما اغلب پرخوری نتیجه مشکلات روحی و عاطفی است. به عنوان مثال تصور منفی فرد نسبت به اندام خود نقش مهمی در بروز این مشکل دارد.

در بسیاری از مبتلایان به اختلال پرخوری، این مشکل با انتخاب یک رژیم غذایی محدود شروع می شود. فرد به دلیل احساس بدی که نسبت به اندام خود دارد یک رژیم غذایی را انتخاب می کند، اما پس از مدتی متوجه می شود دنبال کردن این رژیم کار بسیار سختی است – به ویژه اگر در این رژیم با خوردن غذا مقابله کند. در نهایت مرزهای خود را می شکند و شروع به خوردن غذاهای ممنوعه می کند و پس از آن احساس گناه کرده و مجددا این کار را انجام می دهد. به این ترتیب اختلال پرخوری آغاز می شود.

شکستن این چرخه کار سختی است. حتی افرادی که رژیم نمی گیرند، گاهی در مورد غذاهای سالم و غیر سالم دچار وسوسه می شوند. اما زمانی که یک ماده غذایی به طور طبیعی برایتان جذاب و خوشایند و آن را از محدوده غذایی خود خارج می کنید، کشش و رغبت بیشتری به آن خواهید داشت.

آیا ممکن است فرد بیمار به غذا اعتیاد پیدا کند؟

در سال های اخیر نظریه اعیتاد به غذا توسط بسیاری از دانشمندان مطرح شده و محبوبیت زیادی نیز پیدا کرده است. برخی تحقیقات نشان می دهند که غذاهای حاوی چربی، قند و نمک زیاد اعتیاد آور هستند و مانند برخی داروها و مواد مخدر باعث بروز تغییراتی در مغز می شوند. بررسی های انجام شده بر روی حیوانات نشان داده اند موش هایی که قند زیاد مصرف می کنند، به آن وابستگی پیدا می کنند.

اما نظریه اعتیاد به غذا نیاز به بحث و بررسی بیشتری دارد. روش مرسوم برای درمان اعتیاد پرهیز است که در مورد مواد غذایی امکان پذیر نیست. به علاوه رژیم گرفتن بخش مهمی از چرخه پرخوری است. این درحالی است که ممنوعیت خوردن بعضی غذاها نتیجه معکوس خواهد داشت.

هیچ شکی نیست که خوردن باعث انتشار مواد شیمیایی در مغز می شود که اخساس خوبی را در پی خواهند داشت. با این حال آزاد شدن این مواد شیمیایی ماده غذایی را به یک ماده اعتیاد آور تبدیل نمی کند. شواهد نشان می دهند که این در واقع به واکنش رفتاری مربوط می شود – چرخه محدودیت کی غذا- که باعث بروز علائم وابستگی می شود و ارتباطی به غذا ندارد. برخی محققان اظهار داشته اند که استفاده از عبارت اعتیاد به خوردن بسیار مناسب تر از عبارت اعتیاد به غذا است.

چگونه می توان خوردن اجباری را کنترل کرد؟

مقابله با خوردن به تنهایی کار سختی است، بنابراین به دنبال کمک باشید به ویژه اگر مشکلات عاطفی دارید. مراجعه به مشاور می تواند بسیار موثر باشد. مشاور می تواند محرک های روحی و روانی را بر ملا کرده و در مقابله با آنها به شما کمک کند.

  • صفات و ویژگی های خاص را به خود اختصاص ندهید. سعی کنید خود را درک کنید. شما شخص بدی نیستید و کار بدی نیز انجام نمی دهید. برچسب زدن به خود باعث تحریک شما به ادامه چرخه می شود.

این مسئله در مورد غذاها نیز صادق است. از برچسب زدن به غذاها خودداری کنید. غذا یک ماده خوراکی است، پس ویژگی خوب یا بدی را به غذای خود اختصاص ندهید. البته فراموش کردن و مقابله با این اعتقادات زمان زیادی می برد. تحقیقات نشان داده اند اگر غذایی را بخورید که آن را بد تشخیص داده اید، بیشتر به آن رغبت پیدا کرده و در خوردن آن زیاده روی می کنید.

  • یک توقف داشته باشید. زمانی که تمایل به غذا خوردن پیدا می کنید، کمی مکث کنید و از خود بپرسید، آیا من گرسنه ام؟ گاهی فرد مبتلا بر روی چیزی تمرکز می کند که تمایل به خوردن آن دارد و نمی تواند خوردن آن را متوقف کند، در حالی که علت آن را نمی داند. اگر از غذا به عنوان به عنوان ابزاری برای مقابله استفاده کنید، ممکن است سیگنال هایی مانند گرسنگی یا سیر شدن در شما ضعیف شود. بنابراین بسیار مهم است که این آگاهی را به بدن خود بازگردانید.
  • محیط خود را تغییر دهید. ایجاد یک تغییر کوچک بر روی محیط اطراف می تواند تمرکز شما را بر روی رفتارتان تنظیم کند و به این ترتیب می توانید تصمیمات بهتری بگیرید. به عنوان مثال اگر همیشه در هنگام خوردن غذا روی یک صندلی خاص می نشینید، بهتر است مکان آن را تغییر دهید یا به طور کل محل غذا خوردن خود را تغییر دهید.
  • محدودیت هایی در حد اعتدال بر خود اعمال کنید. ممنوع کردن غذاها باعث می شود بیشتر به سمت آنها رغبت پیدا کنید. اگر واقعا به چیزی ولع دارید – حتی اگر گرسنه نیستید – به خودتان اجازه دهید که مقدار کمی از آن را داشته باشید.
  • کم خوردن را تمام کنید. کم خوردن یا زیاد خوردن غذا دو روی یک سکه هستند. محرومیت از برخی غذاها یکی از مهم ترین عوامل شروع کننده پرخوری است، درست مانند استرس، خشم و اضطراب.

لینک منبع

نگارنده: سمیه محمدی

گروه پزشکان جایروس


گروه پزشکان جایروس (آلومینا) حاصل بزرگترین کار گروهی فوق تخصصی مغز و اعصاب و روان در ایران

شاید دیگر کمتر کسی اطلاع نداشته باشد که در مجموعه بزرگ پزشکان جایروس بهترین فوق تخصص های مغز و اعصاب و اعصاب و روان و برترین فارغ التحصیلان آمریکا،اسپانیا و آلمان حضور دارند و خدمات مغزواعصاب و روان که در این مجموعه ارائه می شود با کیفیت ترین در تمام ایران است!

نقطه قوت مجموعه پزشکان جایروس نه لوستر های زیباست و نه تزییات راهرو! بلکه پزشکان و روانشناسان قوی است، کادر درمانی جایروس در تمام کشور بی نظیر است

ما از سال 1388 آغاز کردیم و اکنون گروه پزشکان جایروس با معرفی برترین کادر درمانی در مناطق مختلف تهران و شهرستان های مختلف کشور حضور دارند و در رفع مشکلات جسمی در حیطه های مغز و اعصاب و روان و ارتوپدی و توانبخشی و مشکلات روانپزشکی بزرگسالان و کودکان به شما مردم عزیز خدمت رسانی می کنند.

2 نظرات
  1. احمد مجد می گوید

    برا ی عصب د رگوش متخصص سراغ دارید؟
    بااحترام

    1. فرزانه جعفری می گوید

      سلام، دوست گرامی دیدگاهتان واضح نیست.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

error: