اختلالات روانی مهمتر است یا سرطان؟

اختلالات روانی

سرطان ترسناک است! اما اختلالات روانی چطور؟

طبق جدیدترین آمارهای وزارت بهداشت در 50 سال گذشته اختلالات روانی تهرانی‌ها 800 برابر شده است!

جدیدترین آمارهای وزارت بهداشت از ابتلای 21درصدی مردم کشور به اختلالات روانی خبر می دهد که در پایتخت به 34درصد می رسد. بیمارانی که در جمعیت 12 میلیونی تهران، 4میلیون نفر می شوند. با این حال، 50 سال قبل روزنامه اطلاعات از آمار 5هزار نفری مبتلایان به اختلالات روانی خبر داده بود که بیمارستان‌های روانی توانایی پذیرش بیش از نیمی از آنها را ندارند.

اما اختلالات روانپزشکی به اعتقاد بیشتر کارشناسان در دنیا مردم را بیشتر از سرطان زمین گیر می کنند. چرا؟

در میان اختلالات روانی اضطراب و افسردگی جزو شایعترین اینگونه اختلالات است و افراد مبتلا به این اختلالات معمولا کیفیت بسیار پایین تری از زندگی را تجربه می کنند و از بسیاری از جنبه های زندگی روزمره شان احساس نارضایتی می کنند.

اختلالات روانی بر خلاف سرطان درمان پذیرند اما در وهله اول برای شروع درمان نیاز به مراجعه به متخصصین مربوطه دارند.


گروه پزشکان جایروس (آلومینا) حاصل بزرگترین کار گروهی فوق تخصصی مغز و اعصاب و روان در ایران

Untitled 206x300 - اختلالات روانی مهمتر است یا سرطان؟

شاید دیگر کمتر کسی اطلاع نداشته باشد که در مجموعه بزرگ پزشکان جایروس بهترین فوق تخصص های مغز و اعصاب و اعصاب و روان و برترین فارغ التحصیلان آمریکا،اسپانیا و آلمان حضور دارند و خدمات مغزواعصاب و روان که در این مجموعه ارائه می شود با کیفیت ترین در تمام ایران است!

نقطه قوت مجموعه پزشکان جایروس نه لوستر های زیباست و نه تزییات راهرو! بلکه پزشکان و روانشناسان قوی است، کادر درمانی جایروس در تمام کشور بی نظیر است

ما از سال 1388 آغاز کردیم و اکنون گروه پزشکان جایروس با معرفی برترین کادر درمانی در مناطق مختلف تهران و شهرستان های مختلف کشور حضور دارند و در رفع مشکلات جسمی در حیطه های مغز و اعصاب و روان و ارتوپدی و توانبخشی و مشکلات روانپزشکی بزرگسالان و کودکان به شما مردم عزیز خدمت رسانی می کنند.

1 نظر
  1. غزاله می گوید

    صددر صد اختلاات روانی و روحی افسردگی.. من خودم دارم زجر میکشم.. از طرفی مادرم هم دچار بیماری سرطان شده بود.. سال گذشته.. اماااااااا چون همیشه به زندگی امیدوار بود.. روحیه داشت.. تونست مقابله کنه.. والان خداروشکر هزاران مرتبه شکر خوب.. خوب شد.. تمام مراحل شیمی درمانی.. پرتو درمانی.. طی کرد.. اما من………….. من چی.. وقتی با خبر شنیدن بیماری مادرم غش کردم. بیهوش شدم.. نا امید شدم.. دوبار دست به خودکشی زدم.. زندگیم نابود شد…. همه چیز پایان زمدگی میدیدم.. به پوچی مطلق رسیده بودم.. الانم همینم. اما مادرم نه هرگز.. همش امید داشت.. این بیماران روانی هستن که حتی به جرات میتونم بگم درصد امیدشون به زندگی صفره.. تا کسانی که معلول هستن. سرطان داره.. لعنتی بیماری روحی.. مثل مرگ تدریجی.. ادم از درون نابود میکنه.. تمام سلولهای بدن ادم میکشه.. من که دارم زجر میکشم.. همین.. خدا همه بیماران روحی شفا بده.. هرچند خدایی اگر باشه..

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

error: