کلاستروفوبیا یا ترس از مکان های بسته

چگونگی تشخیص کلاستروفوبیا

کلاستروفوبیا توسط یک روانشناس یا روانپزشک تشخیص داده می شود. با تجربه علائم کلاستروفوبیا بیمار به روانپزشک مراجعه می کند. گاهی نیز ممکن است کلاستروفوبیا مشکل اضطراب نسبت به یک مشکل یا فوبیای دیگر بروز کند.

پزشک از بیمار می خواهد علائم خود را توصیف کرده و علل بروز این علائم را نیز بیان کند. این اطلاعات به پزشک کمک می کند نوع و شدت فوبیا را تشخیص دهد. به علاوه پزشک سعی می کند اختلالات اضطراب یا دیگر فوبیاها را رد کند، مانند کلتروفوبیا (ترس از به دام افتادن).

روش هایی برای تصمیم گیری در مورد روش درمانی و کمک به به فرد مبتلا به کلاستروفوبیا وجود دارد، این روش ها عبارتند از:

• پرسشنامه کلاستروفوبیا – در ابتدا کلاستروفوبیا در سال 1993 مطرح شد و در سال 2001 اصلاح شد، این یک راه موثر برای شناسایی علائم کلاستروفوبیا است. در این پرسشنامه مشخص می شود که آیا اضطراب بیمار ناشی از ترس از خفگی یا محدودیت است.
• مقیاس کلاستروفووبیا – این روش از 20 سوال تشکیل شده که پاسخ دادن به آنها می تواند میزان اضطراب را در زمان تشخیص کلاستروفوبیا تعیین کند.

گزینه های درمانی

پس از تشخیص بیماری، روانپزشک برخی از روش های زیر را برای کمک به بیمار و مقابله با ترس ارائه خواهد داد:

• درمان شناختی رفتاری (CBT) – این روش درمانی یک روش مناسب برای اکثر بیماری های اختلال اضطراب می باشد. هدف از روش CBT آموزش مجدد ذهن بیمار برای نترسیدن از مکان های بسته است. در این روش فرد به تدریج در محیط های کوچک قرار می گیرد و به وی کمک می شود تا با ترس و اضطراب خود مقابله کند.
• دارو درمانی – این نوع درمان به مدیریت علائم اضطراب کمک می کند، با این حال با خود مشکل مقابله نمی کند. اگر دیگر روش های درمانی موثر نباشند، پزشک از روش دارو درمانی استفاده می کند.
• تمرینات ریلکسیشن – نفس عمیق کشیدن، مدیتیشن و تمریناتی برای شل کردن عضلات روش های موثری برای مقابله با افکار منفی و اضطراب هستند.
• داروهای جایگزین یا داروهای طبیعی – برخی محصولات طبیعی و داروهای هومیوپاتی وجود دارند که به بیمار در مدیریت هراس و اضطراب کمک می کنند.

لینک منبع

نگارنده: سمیه محمدی

ارائه خدمات دارویی و غیردارویی در مرکز سلامت روان رستا- آلومینا در کرج