چگونه با دروغگویی فرزندم برخورد کنم؟

برای بسیاری پدر و مادرها ، کنار آمدن با دروغ گویی فرزندان ، بسیار ناراحت کننده است . معمولاً کودکان حساس ، “مظلوم” و دوست داشتنی به نظر می رسند . در نتیجه ، وقتی کودک کار “بدی” مانند دروغ گفتن را انجام می دهد ، پدر و مادر به شدت مأیوس می شوند.

به استثنای کودکانی که مشکلات شدید رفتاری دارند ، بیشتر کودکان وقتی دروغ می گویند که فکر می کنند کار بدی کرده اند و نمی خواهند تنبیه شوند. از این نظر ، کودکان حساس با سایر همسن هایشان تفاوتی ندارند. البته کودک حساس ،، معمولاً دو کار می کند که کودکان دیگر نمی کنند : کودک هم رفتار نادرست را بیش از حد بزرگ می کند ( زیرا کوچکترین کاستی در رفتار را خطایی بزرگ می پندارد) و هم تنبیه احتمالی را.

بنابراین ، حتی بی احتیاطی های جزئی هم موجب اضطراب شدید کودک می شود و ممکن است او را به دروغگویی وادارد. واکنش تند پدر و مادر ، ترس شدید کودک از تنبیه شدن را به یقین تبدیل می کند و امکان دروغ گفتن بیشتر را در آینده افزایش می دهد.

آرامش خود را حفظ کنید و همان واکنشی را به دروغ نشان بدهید که در برابر هر رفتار نادرست دیگر نشان می دهید. دروغ را مهم تر از آنچه هست جلوه ندهید. توجه منفی و بیش از حد به هر رفتاری ، آن را بدتر می کند. باز دارندۀ مناسبی برای دروغ گفتن پیدا کنید و با لحنی عادی و بدون هیجان ، آن را به کار ببرید.

[divider]

فاطمه امیری – روانشناس بالینی،نوروتراپیست